Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 11 / 2024

Η χώρα των προστίμων χτυπά ξανά.

Επειδή τώρα που άρχισα πάλι να δημοσιεύω βιβλία άρχισα και να ασχολούμαι με την καταχώρηση ISBN στην ΕΒΕ (Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος), έτυχε να πέσω πάνω σ’αυτή τη σελίδα και να μπανίσω το ακόλουθο κείμενο:

Σύμφωνα με τον Ν.3149/2003 (άρθρο 12, παράγραφος 8α), “κάθε έργο που εκδίδεται στη χώρα, ανεξαρτήτως μορφής, λαμβάνει και φέρει διεθνή αριθμοδότηση – ISBN, ISSN ή ISMN ανάλογα με το είδος του έργου – την οποία παρέχει κατ’ αποκλειστικότητα η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος”.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τον Ν. 3149/2003 (άρθρο 12, παράγραφος 9), η παράλειψη λήψης διεθνούς αριθμοδότησης από την αρμόδια υπηρεσία της ΕΒΕ, όπως και η μη κατάθεση αντιτύπων, τιμωρείται με πρόστιμο.

Το πιάσατε το υπονοούμενο; Αν δεν δηλώσεις βιβλίο στην ΕΒΕ – τσακ! – έχει πρόστιμο. Και, απ’ό,τι φαίνεται, ο νόμος είναι από το 2003, οπότε δεν μπορεί κανείς ούτε καν να κατηγορήσει την κυβέρνηση του Κούλη – a.k.a. Κουλή Κυβέρνηση – γι’αυτό.

Δηλαδή, πιάσε τώρα το μέγεθος της υποκρισίας. Ζούμε σε μια χώρα που, κατά βάση, δεν δίνει δεκάρα για τους συγγραφείς· τους έχει απλήρωτους τελείως· τους έχει σε μια κατάσταση που, ως επί το πλείστον, δεν μπορούν να βγάλουν φράγκο από το λειτούργημά τους (γιατί για λειτούργημα μιλάμε πλέον)· επιτρέπει στους εκδότες να τους εκμεταλλεύονται ζητώντας από τους συγγραφείς να πληρώσουν για την έκδοση των βιβλίων τους. Και μετά, σου λέει ότι πρέπει να πληρώσει και πρόστιμο κάποιος συγγραφέας αν δεν δηλώσει στην ΕΒΕ κάτι που έγραψε και δημοσίευσε οπουδήποτε μόνος του.

Υποθέτω, βέβαια, πως μάλλον αυτός ο νόμος δεν εφαρμόζεται και πολύ συχνά. Όμως και μόνο που υφίσταται είναι παράλογο.

Αν όλοι αυτοί οι δήθεν «ενδιαφερόμενοι» για τα βιβλία ενδιαφέρονται τόσο πολύ ώστε να τα έχουν όλα καταχωρημένα, γιατί δεν τους πιάνει και κάποιο ενδιαφέρον να πληρώσουν και τους συγγραφείς λιγάκι;

Αλλά εκεί πάντα κωλύονται...

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]